Om de twee jaar komt Intel met een nieuwe reeks processoren en deze keer is het de beurt aan de Core i7, de eerste reeks gebaseerd op de Nehalem architectuur. Vandaag nemen we dan ook niks minder onder de loep dan twee van deze gloednieuwe processoren van Intel, de Intel Core i7 920 en de Intel Core i7 965 Extreme. Op 18 november 2008 is de Core i7 officiëel gelanceerd, waarbij Intel de nieuwe Core i7 bestempelt als ’s werelds snelste processor.

“De Core i7 processor zou zorgen voor meer snelheid bij onder andere video-editing, realistische games en andere populaire toepassingen, met prestatieverbeteringen tot 40 procent, zonder verhoging van het stroomgebruik”, aldus Intel.


Wat zorgt nou voor het succes van de Core i7? De Nehalem architectuur is Intel’s nieuwste telg en we geven jullie graag een blik op wat er precies gebeurt onder de kap van de i7. De nieuwe chip die de i7 gebruikt, de Bloomfield chip, is een “native quad-core”. Dit betekent dat er fysiek maarliefst vier kernen in één chip aanwezig zijn. In tegenstelling tot de huidige quad-core modellen, deze hebben gewoon twee aan elkaar geplakte dual-core processoren aan boord.

Een volgende stap is het (her)gebruik van Hyperthreading. Deze techniek deed zijn intrede al bij de Willamette Pentium 4 processor die in 2000 werd gelanceerd. Hyperthreading is nu terug in de Core i7 gebruikt om te zorgen dat elke kern twee taken tegelijk kan uitvoeren. In totaal kan de Core i7 dus acht taken (ook wel threads genoemd) tegelijk uitvoeren, ideaal voor bijvoorbeeld videobewerking software of andere programma’s die met multi-tasking overweg kunnen.


Ook het energieverbruik liet Intel niet onaangeraakt, dankzij de nieuwe technologieën wordt het stroomverbruik teruggeschroefd wanneer al die brute kracht niet nodig is. In tegenstelling tot EIST waarbij de multiplier wordt verlaagd worden nu complete kernen uitgeschakeld. Zo zal de Core i7 dus afhankelijk van de belasting bijvoorbeeld op twee of vier kernen zijn werk doen. Ben je bijvoorbeeld aan het werken met videobewerking software die gemaakt is om te werken met quad-cores dan zal je gloednieuwe Core i7 op vier kernen werken. Ben je bijvoorbeeld bezig met een game die dual-core ondersteunt dan zal de Core i7 slechts op twee kernen zijn werk doen.

Het geheugen kreeg ook een schop onder zijn kont. Voorheen was AMD de enige die zijn geheugencontroller in de processor zelf bakte, nu doet Intel dit ook. Hierdoor wordt een snellere communicatie tussen processor en geheugen mogelijk. Bovendien kan de Core i7 in combinatie met een X58-chipset overweg met triple-channel geheugen, dat wilt zeggen dat er per kloktik 33% meer informatie kan worden verstuurd van en naar het geheugen. Geheugen zal je dus voor optimale prestaties per drie banken moeten vullen op het moederbord waardoor de meest gewilde geheugencapaciteit nu 3GB of 6GB wordt.


Behalve dit alles communiceert de nieuwe processor ook op een andere manier met de chipset. Dankzij Intel’s nieuwe Quickpath Interconnect technologie is de kloksnelheid tussen de processor en chipset opgevoerd tot 3,2GHz. Deze wordt nog eens verdubbeld door het gebruik van Double Date Rate technologie naar 6,4GHz, ook wel GigaTransfer per seconde (GT/s) genoemd. Dit resulteert in een bandbreedte van maarliefst 12,8GB/s, tegenover de 7,2GB/s van AMD’s Phenom. Ook is de L3-cache opgestaan uit de dood, elke kern van de Core i7 heeft een L2-cache van 256kB en de vier kernen samen delen 8MB L3-cache.